25-04-07

Zomer...

Het is eind april, het is zomer. De seizoenen staan op zijn kop, er broeit iets daarboven. En toch, toch kan het me niet deren... want, het is zomer.

Begrijp me niet verkeerd: ik ben zonder twijfel een grote fan van de winter. Maar als de zomer komt, dan word ik helemaal 'tureluut'.

Je kan het niet ontkennen, het weer is zalig. Eindelijk je lichaam bevrijden uit de verschillende lagen winterkledij, je voeten uit je sokken en laarzen wringen en eindelijk die nieuwe slippers aan kunnen doen. Genieten van de warme zonnestralen op je blanke wintervel. Voor de eerste keer de stad doorlopen onder de broeierige zon en beseffen dat je het te warm hebt met je trui aan. De eerste keer in een T-shirtje over straat huppelen en het niet koud hebben.

Op terrasjes zitten en mensen kijken: wie denkt dat hij op strand loopt en wie kan de winter nog niet loslaten? Cocktails drinken met je vrienden in het 'zomer'-zonnetje en pas als het donker wordt een trui moeten bovenhalen.

Bbq'en in de tuin, uren buiten zitten, plannen maken alsof je niet wil erkennen dat het mooie weer misschien morgen weer voorbij kan zijn. (het is nog maar april)

Het kriebelt om zomerkleding te gaan kopen, om een nieuw paar zomerschoenen aan te schaffen. En zonnenbrillen, één van mijn 'verslavingen', er is altijd wel ergens een paar dat beter bij mijn nieuwe kleren past dan degene die in de kast hangen.

De zomer, het is april en het is zomer. Ik leg mijn winterkleren op de zolder en bevrijdt mijn wintervelletje. Ik leg mezelf in de zon en kom er als een kreeft weer uit. Ik duik het zwembad in, ik lig in de zon. We doen een terrasje en we bbq'en.

 

Ja ja, de zomer...

22:23 Gepost door saartje in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-11-06

Altijd dezelfde ...

Waarom zijn het altijd dezelfde mensen die opduiken op groepsactiviteiten?

 

Ik zit mee in het organiserend comité van de ski- en snowboardmonitoren van een reisorganisatie. We organiseren door het jaar door verschillende activiteiten om de groep monitoren wat dichter bij elkaar te brengen. Het is nu eenmaal leuker om te weten met wie je mee op reis moet...

 

Zondag was er onze eerste 'activiteit' van het seizoen. Pré Ski Party, ofwel samen zondagnamiddag op café om bij te praten na de zomer en plannen te smeden voor de komende winter...

 

Spijtig genoeg weer veel te veel moeite gedaan voor een erg geringe opkomst. Van de (ongeveer) honderd monitoren zijn er zo'n vijfentwintig à dertig opgedaagd... Zielig! Je ziet altijd dezelfde mensen!

En dan te beseffen dat het namiddagje café helemaal op de kosten van het comité was... Ze moesten voor niets betalen, ieder drankje was op onze kosten...

 

Mijn vader zei het vroeger ook al... Hij was voorzitter van een groep voor jonge grafici... Het zijn altijd dezelfde mensen die komen...

Het zijn altijd dezelfde mensen op wie je kan rekenen...

 

Ze staan wel allemaal te springen en te schreeuwen om mee op reis te mogen gaan, maar het is blijkbaar teveel om eens gezellig met hun medemonitoren een glaasje te komen drinken...

 

Laten we zeggen,

AAN ALLEN DIE GEKOMEN ZIJN, PROFICIAT

AAN ALLEN DIE NIET GEKOMEN ZIJN, BOEOEOEOEOEOEOEOE!

 

Wij hebben er in ieder geval WEL serieus van geprofiteerd!

Tja, iemand moet het doen!

23:32 Gepost door saartje in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-11-06

bergen worden heuvels...

Geen Oostenrijk... We hebben uiteindelijk beslist om toch maar niet te gaan... maar we zijn toch iets gaan doen hoor... De ardennen zijn door ons met veel overgave onveilig gemaakt...

 

We zaten op hotel in Malmedy. Onze hotelkamer leek zo uit een slechte pornofilm te komen (roze muren, plastieke gordijnen,...), maar we moesten er toch alleen maar slapen... We hebben immers drie dagen van 's ochtends tot 's avonds rondgetoerd in het Belgische heuvelland...

 

Omdat mijn ventje dat wel wou, zijn we eerst naar Francorchamps gereden. Spijtig genoeg bleek daar niets te zijn. R had nog herrinneringen aan vroeger, toen je nog met de wagen een stuk over het circuit kon rijden. Dat zat er nu niet meer in. Overal gesloten poorten, de enige blik op het circuit, was er een door de tralies door.

 

Ik kon R's zielige gezichtje echt niet weerstaan. In de abdij van Stavelot zijn we dan maar naar het museum van het circuit geweest. Een gelukkig ventje, een Sara met hoofdpijn: auto's in een kelder = geur van rubber = hoofdpijn.

 

De rest van het weekend stond in het teken van TOERIST uithangen. Wij met zijn twee eerst naar Télécoo. Blijkbaar is deze historische Belgische trekpleister ook een slachtoffer geworden van de studio 100 gekte... Gert kwam, keek en overwon: PLOPSACOO was geboren.

Eerlijk? Volgens mij moet het nog geboren worden. De plop-sporen in het park zijn nog beperkt tot de borden met kabouters op, de eenzame plop die rondzwierf en, natuurlijk, een gigantische souvenierwinkel volgepropt met K3, Samson, Spring, Plop-spulletjes.

Omdat we (blijkbaar) niet genoeg konden krijgen van parken in de Ardennen, hebben we ons de volgende dag in het wilde dierenleven van LE MONDE SAUVAGE gestort, de Beekse Bergen in het Frans...

Wat een avontuur! Hoeveel beestjes! Zwemmende ijsberen, spelende/vechtende/stoeiende tijgers, zwemmende nijlpaarden, wandelende bruine beren, knuffelende leeuwen... Heel actieve dieren, in le Monde Sauvage!

 

Heerlijk ontspannen, dat hebben we echt gedaan! We waren net twee verliefde pubers... maar wat dan nog?

20:19 Gepost door saartje in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-09-06

Een nieuwe blog, een nieuw begin...

Alle veranderingen in mijn leven schreeuwen om een nieuwe blog...

 

Ik zit eindelijk in mijn laatste jaar journalistiek...

Weer tweede zit aan mijn broek, maar ben er toch in geslaagd om mij erdoor te worstelen. Vijf vakken moest ik opnieuw doen. Een gigantische teleurstelling vond ik dat. Ik had gerekend op een vak of twee maximum. Dus toen ik dat papiertje met punten in mijn handen kreeg, wist ik niet waar ik het had. Ik was echt vreselijk teleurgesteld. Heb dan ook mijn uiterste best gedaan tijdens die tweede zit... En het heeft geloond! Helemaal geslaagd en eindelijk in mijn laatste jaar journalistiek. Het einde is in zicht. Na een onsuccesvolle studie vertaler-tolk, is mijn 'afstuderen' eindelijk in aantocht!

Vandaag moesten we voor het eerst op school zijn voor een inleiding op het komende jaar: lessen, stages, projecten, praxis,... Het gaat een erg druk jaar worden. Maar ik heb zo het gevoel dat dit komende jaar een topper gaat zijn. Eindelijk echt doen waar we de voorbije jaren zo voor hebben moeten zweten: researchen, schrijven, lay-outen, kortom, alles wat we de voorbije jaren geleerd hebben omzetten in de praktijk! Dat is waar we het voor doen niet??? Ik toch in ieder geval!

 

De grootste verandering in mijn leven is waarschijnlijk al een dikke maand een feit. Ik ben gaan samenwonen met R. Het is nog altijd wennen. Iedere dag zijn er nieuwe dingen om te ontdekken, sommige positief, andere minder positief, maar allemaal nuttig. Grappig hoe je iemand leert kennen op een totaal andere manier! Maar ik ben echt wel gelukkig... en ik denk R ook! Samen wakker worden 's morgens, dat is het zaligste van alles vind 'k!

 

We zitten zo nog echt in onze 'wittebroodsweken'. Ik heb echt 'zorgkriebels'... Ik smeer 's morgens met plezier R's boterhammen voor hij naar zijn werk vertrekt, ik kook zijn lievelingseten, maak cocktails en zet pintjes koud om te drinken bij de voetbal... Vind mezelf soms echt heel grappig!

Maar ik sla de raad van mijn vriendin T en mijn moeder ook niet in de wind: Verwen hem niet te hard, voor je het weet is hij eraan gewoon!  Maar voorlopig ben ik nog in de verwenfase... Eens school echt terug bezig is, heb ik voor al dat verwen waarschijnlijk toch geen tijd meer.

 

Een hoop veranderingen dus, en voor mij het perfecte moment om een nieuwe blog te beginnen. Net zoals op mijn vorige blog zal je hier lief en leed van mezelf kunnen lezen, maar evengoed een hoop dingen die ik schrijf voor school, als ontspanning, enz.

 

Veel leesplezier

XXX

13:58 Gepost door saartje in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |