29-09-06

 Liefde of verstand?

Mijn nicht gaat trouwen... Binnen dit en een half uur (als ik juist ben) geven zij en haar vriend elkaar het ja-woord. Zij is 23, hij 22 en ze hebben nog nooit samengewoond.

Pure romantiek? Traditie? Ik weet het niet...

Ik weet alleen dat ik het niet helemaal goed snap. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben echt wel heel gelukkig voor hen, maar ik vraag me enkel af of ze goed weten waaraan ze beginnen.

 

Ik woon nu twee maanden samen met R. en er zijn nog altijd dingen die ik ontdek. En geloof me, ze zijn niet allemaal even leuk!

Het feit bijvoorbeeld dat hij 's morgens nooit uit zijn bed geraakt. In het begin was het schattig ("Oh! Wat ligt hij toch lief te slapen"), daarna werd het al wat lastiger (hoe beter mijn humeur, hoe minder het me ergerde), maar nu moet ik hem dus iedere morgen uit bed zetten. De ene ochtend gaat het al wat beter dan de andere, maar ik ben aan het evolueren naar nultolerantie. Ik betrap mezelf er meer en meer op dat ik lastig op hem word als hij niet direct het bed uitkomt. Moet me soms echt inhouden om de situatie niet uit de hand te doen lopen!

 

Dan is er de rommel die hij produceert... Ik snap eindelijk de frustratie van mijn moeder als mijn spullen, die van mijn zus en van mijn vader het huis rondslingerden. 'Achter iemand zijn gat' opruimen is NIET leuk. Een paar sokken hier, een paar schoenen onder de salontafel, een hoopje papier op de kachel, een brooddoos met nog enkele boterhammen in op het aanrecht... AAAAAAAAAAAAAAH!

 

Nee, ik ben bang dat mijn nicht niet weet waar ze aan begint. Ik zou het me niet kunnen voorstellen om met iemand te trouwen, zonder te weten of je ook echt wel met die persoon kan samenleven. Wat als blijkt dat het op dat vlak niet klikt? Wat als je elkaar na een maand de haren uit het hoofd wil trekken?

 

Mijn verstand denkt 'niet echt slimme beslissing'... Mijn hart hoop op pure romantiek! Jongen en meisje leren elkaar kennen, worden stapelverliefd. Ze gaan een tijdje uit en beslissen 'Waarom gewoon gaan samenwonen? Jij bent het voor mij! Laten we trouwen!' Misschien is het zelfs bewonderenswaardig dat twee mensen zich in deze tijd aan elkaar durven verbinden zonder zekerheid dat ze kunnen samenleven...

 

Ja, laten we gokken op pure romantiek! Laten we hopen op 'Ze leefden nog lang en gelukkig en kregen vele kinderen'

 

13:47 Gepost door saartje in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |