21-10-06

pijn...

Gelukkig zijn is een merkwaardig iets...

Het kan veranderen van de ene moment op de andere...

Van vliegen hoog boven de wolken naar diep onder de grond in enkele luttele seconden...

 

Ik was gelukkig... Alles liep zoals het moest, op school, in de liefde, in alles...En nu zijn er twijfels... Ze besluipen me langs alle kanten. Ik doe mijn best om ze te negeren en om ze weg te boksen als ze te dichtbij komen, maar toch....

 

Wat moet ik ermee doen? Met mijn twijfels? Soms vraag ik me af waarom ik blijkbaar 'simpelweg gelukkig zijn' niet verdien. Ik bel, hij neemt de telefoon niet op... Ik heb toch gezegd dat ik terug zou bellen? Waarom neemt hij de telefoon niet meer op?Ik was zo ongelooflijk gelukkig toen ik hoorde dat ik al bij al toch mee zou kunnen vanavond... Hij was enkele dagen geleden nog teleurgesteld omdat ik niet meekon... Nu kan ik mee, nu wilt hij niet meer... Anders zijn z'n vrienden ongelukkig.... En ik dan? "als ik wil dat hij met mij meegaat, moet ik zelf maar naar zijn vrienden bellen om te zeggen dat hij niet komt" Als hij met zijn vrienden meegaat vanavond... bellen zij mij dan op om zich te excuseren?

 

We wonen nu wel samen, maar we zien elkaar niet. We staan op, we eten, we gaan slapen... Drie avonden in de week heeft hij avondschool. De resterende avond is het voetbal op tv...Is het verwonderlijk dat mijn hart een sprongetje maakt als blijkt dat we toch kunnen gaan doen wat oorspronkelijk gepland was? Is het verwonderlijk dat ik blij ben als we toch eens iets kunnen gaan doen waar we allebei evenveel van genieten?

 

Twijfels...

15:50 Gepost door saartje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Groetjes Ja echt gelukkig zijn zonder zorgen niet gemakkelijk hé...Een relatie daar moet echt aan gewerkt worden en dat kan men enkel met twéé

Gepost door: De Astroloog | 21-10-06

Maar meisje toch. :(
Ik kan er wel een klein beetje van meespreken: samenwonen is toch ni echt gemakkelijk. Relaties al helemaal niet. En mannen, nog veel minder ;p!
*hug*

Gepost door: Els | 21-10-06

Merci! voor de steun...
we hebben geroepen en getierd, en geknuffeld en het weer goed gemaakt...

ik zit weer op een wolkje... ja, want wolkjes horen en ook bij ;-)

Gepost door: saartje | 23-10-06

De commentaren zijn gesloten.